Adobe Photoshop dla Fotografów: Camera RAW - krzywa
Techniki Pracy
12 godz. 30 min · Photoshop · Foto, Audio i Wideo
Jakub KaźmierczykFotografCzego się nauczysz
- Przydatne wtyczki do Photoshopa
- Optymalizacja interfejsu
- Warstwy, maski i narzędzia
- Filtry, pędzle i korekcja
- Retusz portretowy
- Automatyzacja zadań
Adobe Bridge i Camera RAW
To dwie towarzyszące aplikacje/wtyczki, od których zaczynamy kurs. Z każdej sesji trzeba wybrać odpowiednie zdjęcia, a w związku z tym, że każdy fotograf powinien robić zdjęcia w formacie RAW - trzeba je wywołać. Selekcji i edycji naszych RAWów poświęciliśmy aż 19 lekcji, więc mamy pewność, że każdy odpowiednio wkroczy do samego Photoshopa.
Photoshop - przygotowanie do pracy
Włączyć Photoshopa tak naprawdę potrafi każdy, ale w jaki sposób ułożyć naszą pracę? Jak zaprojektować wygodną przestrzeń roboczą, skróty klawiszowe czy menu? Na te wszystkie pytania odpowiemy w pierwszych lekcjach o samym Photoshopie - dzięki temu dalsza praca będzie po prostu wygodna. Wyeliminujemy też problemy z kolorami, z którymi wiele osób ma problem. Po odpowiednim ustawieniu przestrzeni barwnych, zarówno podczas otwierania, jak i zapisywania zdjęć, będziemy mieli pewność, że nasze zdjęcia będą wyglądały tak samo podczas całego obiegu pracy!
Warstwy, maski, narzędzia, filtry
Podczas naszej pracy w Photoshopie właściwie zawsze będziemy korzystać z warstw, masek i wielu narzędzi, takich jak pędzle, narzędzia korekty, czy narzędzia selekcji. Na tę sekcję poświęciliśmy kilkanaście lekcji. Zaczniemy od warstw, które będą właściwie rdzeniem naszej pracy. Pokażemy Ci w jaki sposób nimi zarządzać, grupować, wyjaśnimy czym są warstwy dopasowania, tryby ich mieszania i w jaki sposób korzystać z masek, które możemy przypisać do warstw. Zdobyta wiedza będzie niezbędna do edycji niemal każdego rodzaju zdjęć.
Pędzle, korekcja skóry i filtry
W kolejnych lekcjach pokażemy Ci jak pracować z licznymi narzędziami - pokrótce opiszemy wszystkie, ale skupimy się na tych, które będą najważniejsze z punktu widzenia fotografa. Osobne lekcje poświęciliśmy między innymi narzędziom zaznaczania, pędzlowi, pędzlowi mieszającemu, czy narzędziom korekcji skóry. Podobnie z filtrami - w Photoshopie jest ich całe mnóstwo, ale fotografowie korzystają jedynie z garstki. Skupimy się na najważniejszych z nich - korekcie obiektywu, galerii rozmyć, formowaniu, czy punkcie zbiegu. Nie zabranie też praktycznego wykorzystania nabytej wiedzy - tu dowiecie się między innymi w jaki sposób usuwać niechciane rzeczy ze zdjęcia, czy w jak skalować i przekształcać zdjęcia.
O portrecie słów kilka
Photoshop najczęściej wykorzystywany jest przez fotografów do retuszu zdjęć portretowych, więc temu zagadnieniu poświęciliśmy sporą część naszego kursu. Zaczniemy od pokazania wszystkich narzędzi, którymi można edytować skórę, a następnie przejdziemy do efektywnej pracy - użyjemy metod frequency separation, dodge amp, burn, a także skupimy się na obróbce oczu, wyrównaniu koloru skóry, czy retuszu włosów. Nie zabraknie również color gradingu na wiele sposobów - do tego wykorzystamy kolor selektywny, mapę gradientu, pliki LUT, balans kolorów, czy krzywe. Dzięki nabytej wiedzy, retusz zdjęć portretowych nie będzie miał już przed Tobą tajemnic, a zdobyte umiejętności świetnie sprawdzą się podczas przerabiania innych kursów na eduweb.
Automatyzacja i praktyczna wiedza
Na koniec kursu pokażemy Ci w jaki sposób pracować z akcjami - dzięki temu Twoja praca będzie zdecydowanie szybsza. Tworzenie warstw frequency separation zajmie kilkanaście sekund, a nie kilka minut. Dodatkowo, dostaniesz nasze akcje, które mogą sprawdzić się w Twojej pracy. Pokażemy również jak stosować masową edycję zdjeć poprzez sekwencję wsadową - dzięki temu możemy np. zmniejszyć wielkość wszystkich zdjęć w wybranym folderze. Dodatkowo, skupimy się na praktycznym wykorzystaniu nabytej wiedzy - pokażemy jak połączyć kilka zdjęć ze sobą, jak zrobić focus stacking, czy jak zasymulować wydruk, a także w jaki sposób odpowiednio zapisać naszą pracę.
To świetne uzupełnienie naszych fotograficznych kursów
Na eduweb znajdziesz wiele kursów, które skupiają się na konkretnych technikach fotografowania - to między innymi fotografia produktowa, portretowa, wnętrz, czy wakacyjna, a także wiele innych. Każdy z kursów kończy się częścią o postprodukcji, w których nie sposób wytłumaczyć całego Photoshopa, więc jeśli jakiekolwiek zagadnienie nie było dla Ciebie jasne w takim kursie, z pewnością w tym kursie znajdziesz odpowiedź. To nie wszystko - słuchamy Was, więc jeśli czegoś Wam zabrakło, nic nie stoi na przeszkodzie, żebyśmy uzupełnili ten kurs o elementy, których potrzebujecie!
Dla kogo jest ten kurs?
Kurs został stworzony z myślą o wszystkich fotografach, którzy chcą lepiej, szybciej i wydajniej pracować w Photoshopie przy postprodukcji zdjęć i zacząć biegle posługiwać się tym narzędziem w zakresie najważniejszych, fotograficznych funkcji.
CC 2020+
Witam Was w kolejnej lekcji.
Teraz zamieniłem zdjęcia z naszego
krajobrazu na takie zdjęcia portretowe, ale w sumie i tak cały czas uczymy się
tych kolejnych paneli i kolejnym panelem będzie krzywa tonalna.
I tutaj jeśli chodzi o krzywą tonalną to tych punktów, które możemy tu ruszyć jest
całe mnóstwo i wbrew pozorom nie jest to aż takie łatwe do zrozumienia.
I tutaj chciałbym, żebyście dłużej posiedzieli sobie nad tą krzywą tonalną,
ruszali nią na swoich zdjęciach, patrzyli jak to oddziałuje na swoje zdjęcia, bo nie
dość, że możemy ją ruszać parametryczne, to jeszcze punktowo.
Ale mało tego, to znaczy jeśli ja ruszę ją parametry np.
światłami tu, to punktowo ją mogę sprowadzić w ten
sposób i de facto mam w tym momencie ruszone dwie krzywe, przy czym jedna jest
ruszona w ten sposób, druga jest ruszona w ten sposób.
I to nie jest tak, że kiedy ruszam krzywą parametryczne to rusza się od razu
ta krzywa punktowa, czyli one są dwie i pracują razem ze sobą.
Zaczniemy od tej parametrycznej, ponieważ
ona jest według mnie łatwiejsza do zrozumienia.
Mamy tutaj jakby kolejne suwaki podobne do tych, które znajdziemy tutaj, czyli tu
mamy światła, cienie białe, czarne, a tutaj mamy światła, jasne, ciemne cienie.
Trochę według mnie jest tego za dużo.
Rzeczywiście, bo samymi tonami, np.
jasnymi, możemy ruszyć w trzech różnych
miejscach, bo możemy ruszać to tutaj, a właściwie w cztery.
Przy czym jak zaczniemy ruszać
na histogramu, to przesuną nam się te suwaki.
To jest jedno miejsce, to jest drugie miejsce, a to jest trzecie miejsce.
I teraz tak spójrzmy sobie, jak wygląda
sama krzywa tonalna, czym ona jest i co jest pod spodem.
I tak dalej, i tak dalej.
Na krzywej tonalnej mamy skopiowane skopiowany ten histogram, przy
czym tu mamy rozdzielone, rozdzielone na histogram RGB.
Zresztą to co widzicie tu, a tutaj mamy histogram
całej jasności zdjęcia bez rozdzielenia na poszczególne kolory.
I teraz tak lewa część krzywej to są ciemne partie
zdjęcia, górna część krzywej to są jasne partie zdjęcia.
I teraz jeśli najłatwiej będzie pokazać to
na krzywej punktowej, jeśli chciałbym zwiększyć kontrast, to chciałbym
przyciemnić ciemne partie i rozjaśnić jasne partie, więc chwytam za
dolną lewą część krzywej i przyciemnia ją i daje do góry prawą górną część krzywej.
I teraz zobaczcie, że zwiększył się
kontrast, a krzywa wygięła się w kształt litery S.
To jest takie najprostsze ćwiczenie, które można zrobić z krzywą.
Ja w tym momencie zaznaczę te punkty i wrócimy do naszej krzywej parametrycznej.
Tutaj możemy regulować światła i tak jak widzimy tutaj przesuwamy.
Tą częścią krzywej.
Jasne partie.
Ciemne partie i najciemniejsze partie.
Przy czym w porównaniu do np.
przesunięcia cieni do przesunięcia cieni tutaj działa to inaczej, tzn.
przesuwając te suwaki tutaj nie tracimy za bardzo na kontraście.
Tzn.
ja przesuwając suwak właśnie cieni to
wyciągam te szczegóły z tych ciemnych, ale nie najciemniejszych partii
i nie powoduje to takiej właśnie utraty kontrastu, odcięcia pewnych rzeczy tzn.
ich. Ja w tym momencie przesunął bym suwak
świateł to zobaczcie w jaki sposób mi się gasi, gaszą kolory tutaj na twarzy.
I teraz zrobię podobne ćwiczenie przesuwając suwak białe tutaj.
Czyli tu.
W sumie wracają nam szczegóły do momentu, kiedy one są jeszcze na tym zdjęciu.
A tutaj przy tej krzywej parametrycznej dzieje się to inaczej.
I tutaj w sumie jakby sprowadzone jest to
w dół, ale jak widzimy on to zdjęcie traci na kontraście.
Ciężko jest to opisać dokładnie co się dzieje z tym zdjęciem, ale myślę, że
właśnie popatrzenia na to co się dzieje będzie najlepsze w tym momencie.
I teraz tak
na samej krzywej parametrycznej mamy takie trzy znaczniki i o czym one nam mówią?
Ja może przesunę suwak jasności jasności w prawo.
Rozjaśnia to jeśli przesunę ten znacznik.
W prawo bądź w lewo, to zobaczcie, że zmienia mi się zakres tych jasności.
Czyli jeśli ja przesunęło w prawo
to podnoszę bardziej prawą część krzywej niż lewą, prawda?
To samo zróbmy może z tymi światłami, z tymi najważniejszymi partiami.
Przesuwam go w prawo, ale jeśli przesunę ten znacznik jeszcze
bardziej w prawo, to podbije do góry tylko i wyłącznie tę część krzywej.
Bądź większą część tej krzywej, czyli
wtedy będę przejeżdżał aż do jasnych partii.
Więc tutaj po prostu emitujemy w jakiś sposób.
Przesuwania tych suwaków, tzn.
rozszerzamy ich zakres bądź ograniczamy ich zakres.
Tak samo z cieniami np.
zróbmy tutaj podbijamy te najciemniejsze partie.
Zobaczcie zresztą, że to nie dzieje się tak jak tutaj.
Tak jakbym podbił te te czarne partie.
Czyli znowu tutaj na Krzywej tracimy
kontrast i dzieją się jakieś takie niezbyt przyjemne rzeczy.
Ale też umówmy się mam tutaj suwak na 100% i jeśli ja ograniczę
liczbę tych cieni, to tak naprawdę podbijam tylko te najciemniejsze partie.
Zresztą to widać tu na histogramu, ale
jeśli to rozszerzę, to podbijam dużo szerszy ten zakres.
No i wtedy dzieją się takie jeszcze dziwniejsze rzeczy.
Oczywiście to jest wszystko do użycia.
Natomiast tutaj przesuwając te w ogóle,
przesuwając suwaki o 100, często będzie to zbyt mocne.
Więc tak wygląda praca na tej krzywej.
Więc jeśli np.
chcecie dodatkowo przywrócić trochę
szczegółów z jasnych, ciemnych partii, to możecie się tym posiłkować, ale pamiętając
o tym, że tutaj po prostu też stracicie kontrast.
Używając tej krzywej parametrycznej też używając tej krzywej parametrycznej.
To co całkiem fajnie działa to właśnie
powodowanie, żeby to zdjęcie wyglądało na takie troszeczkę zmutowane.
Czyli na przykład jeśli zrobię coś takiego jak w tym momencie, czyli podbiłem cień,
cienie i przegapiłem światła, to widzimy, że ono nam się zrobiło takie troszeczkę,
no po prostu mniej kontrastowe, bardziej takie zmutowane.
Ale z drugiej strony podobny efekt uzyskał
bym po prostu zmniejszając kontrast na tym zdjęciu.
Więc jak widzicie.
Tylko że tutaj nie mam
możliwości wyregulowania jasnych i ciemnych partii, bo zmniejszając
kontrast po prostu zmniejszam zarówno jasne i te ciemne partie.
Więc tak wygląda ta krzywa parametryczne i przechodzimy do krzywej punktowej, ale
to co pokazywałem Wam wcześniej one się nadpisuje.
Czyli jeśli tu coś zmieniamy, to tutaj
dodatkowo też możemy coś pozmieniać, a ta krzywa zostaje taka sama.
Zasada działania jest bardzo podobna,
czyli mamy krzywą, która pokazuje nam ciemne, jasne partie,
ale dodatkowo tutaj możemy rozdzielić ją na kanały, czyli na kanały RGB.
Kanał RGB cały rusza nam jasnością całego zdjęcia, czyli
ja w tym momencie nie dzielę tego trenowania, to znaczy nie ruszam
poszczególnym kanałem, ale wszystkimi kanałami jednakowo.
I teraz zobaczcie, że jeśli ja zaczynam, jeśli chcę przywrócić szczegóły,
czy tam rozjaśnić ciemne partie, łapie za jeden punkt tutaj, ale widzimy,
że ona mi się tutaj wygina w ten sposób, prawda?
Czyli tak, jakbyśmy chwytali za łuk, ale mogę stworzyć kolejny punkt, którym
sprowadzę w dół resztę tej krzywej i kolejny punkt, który
którym doprowadzę, żeby ta krzywa już nie była za bardzo wygięta w jasnych partiach.
I teraz widzimy, że te ciemne partie mamy odcięte od tych jasnych, prawda?
Mało tego, ja mogę sobie rozjaśnić jasne
partie i osobno znaczy rozjaśnić ciemne partie i osobno rozjaśnić jasne partie.
Nie ruszając tych średnich tonów nie powinniśmy robić takiego efektu.
Zresztą dlaczego wydaje mi się, że nie ma co tłumaczyć.
Więc powinniśmy dbać o to, żeby ona była.
Owszem, może być powyginane, a ta krzywa,
ale z drugiej strony, żeby ten kąt między poszczególnymi punktami nie
był zbyt duży, tylko żeby to było po prostu gładkie.
I teraz jeśli ja bym chciał rozjaśnić
zdjęcie bardziej w ciemnych niż jasnych partiach, to mogę zrobić coś takiego.
I to teraz wygląda ok.
Najczęściej ta krzywa tonalna będzie nam służyła np.
do albo zwiększania kontrastu, albo na przykład do zdjęcia.
Jest taki popularny efekt, żeby te najciemniejsze partie nie były takie
super ciemne, a te najjaśniejsze też nie były takie super jasne.
Więc wtedy mogę złapać za te znaczniki na same na samym końcu danej krzywej
i akurat wtedy jasności przesuwa się w dół, a ciemne partie przesuwa się do góry.
To często jest używane np.
przy czarno białych zdjęciach do nadania
im takiego analogowego, analogowego charakteru.
Więc tak to tak to wygląda, tak wygląda w tym momencie.
Może ja sobie zapiszę jakąś taką migawkę z tego.
OK. I teraz.
Wyzeruje te te elementy, czyli przeciągnij je w dół.
Czyli mam w tym momencie tylko i wyłącznie zwiększony delikatnie kontrast na
właściwie nie zwiększone, a zmniejszony kontrast, bo podbite szczegóły
z cieni i przywrócone szczegóły szczegółów ze świateł.
Kolejna migawka i to będzie nie analog.
OK, więc tak było z tym wypłaszczenie tej
krzywej, czyli z obcięciem tych jasnych partii i ciemnych.
Tak jest bez tego efektu.
Więc owszem, można takiego czegoś używać,
ale trzeba do tego podejść też dość delikatnie, bo czasem widzę zdjęcia, które
są na siłę właśnie zrobione w ten sposób i nagle się okazuje, że mamy to zdjęcie.
Nie jest czarno białe, jest szaro szare i wygląda tak, że tutaj mam
bardzo duże połacie takiej samej jasności, więc no z tym trzeba uważać.
OK, zróbmy sobie to zdjęcie, przejdziemy jeszcze do poszczególnych kanałów.
No i tutaj mam kanał czerwony.
Czyli teraz jeśli.
Chwycę za krzywą czerwoną i zacznę ją obniżać, to pojawi mi się kolor.
Kolory przeciwstawne, czyli w to miejsce
gdzie ja ją obniżyłem pojawia mi się mix kanału zielonego i niebieskiego.
Tak więc tutaj trzeba użyć bardzo dużo wyobraźni w jaki sposób to przesuwać.
Mało tego, ja mogę właśnie zabierać część koloru.
Tego czerwonego z tych ciemnych partii, ale dodać go w jasnych partiach.
I teraz mam taki trochę analogowy efekt.
Dodatkowo np.
przydzielenia mogę chcieć mieć mniej zielonego w ciemnych partiach, a więcej.
W tych jasnych partiach.
I znowu mam kolejny jakiś tam schemat,
taki analogowy, trochę kresowy, kresowy, tzn.
kiedyś jak pracowało się na analogu, to w momencie kiedy np.
mieliśmy slajdy, czyli pozytyw, kiedy wywoływali go w
chemii do negatywu, czyli w procesy w procesie C 41 to był tzw.
kros, czyli zamiana tego procesu, co skutkowało mniej więcej takimi kolorami.
Jeśli wezmę teraz niebieski i np.
chciałbym, żeby więcej niebieskiego pojawiło mi się w ciemnych partiach,
a mniej w jasnych, to mamy mniej więcej taki efekt.
I teraz w jaki sposób mieszać te kolory?
Tutaj, tak jak wspomniałem, trzeba użyć bardzo dużo wyobraźni, tzn.
jeśli gdzieś zabieramy, czyli obniżamy daną krzywą, ale krzywą konkretnego
kanału, to musimy mieć z tyłu głowy, że tam wybiją wybije się max.
Tych dwóch pozostałych.
Więc tak wygląda właśnie używanie tej krzywej tonalnej.
To jest tak, że znowu będę Was tutaj bardzo serdecznie zachęcał, żebyście
posiedzieli nad krzywą zarówno punktową, jak i parametryczne.
I trzeba poprzesuwać tych suwaków.
Trzeba zepsuć mnóstwo zdjęć i pobawić się tym, więc zachęcam Was do tego.
Zobaczcie jak to będzie działało w Waszym przypadku.
I tak jak mówię, nie jest to takie proste
do ogarnięcia, szczególnie kiedy wjadą nam tutaj te poszczególne kanały.
Dodatkowo ten kanał RGB i dodatkowo ta krzywa parametryczne.
Tego rzeczywiście będzie naprawdę dużo, ale wierzcie mi, że jak popracuje
miesiąc, dwa miesiące to już nie będzie to miało dla Was większych tajemnic.
Więc to tyle jeśli chodzi o naszą krzywą.
No i widzimy się w kolejnej lekcji.