Twórz Własne Automatyzacje
3 godz. 14 min · Make · Biznes i Automatyzacje
Adam GospodarczykKorzystając z różnych narzędzi, na przykład do obsługi mailingu, masz do dyspozycji na ogół kilka wbudowanych integracji - przykładowo połączenie z kalendarzem czy bramką płatności. Wyobraź sobie, że takie narzędzie możesz połączyć praktycznie z dowolnym innym, nawet jeśli nie ma go na liście. To właśnie potencjał Make, które umożliwi takie automatyzacje.
Jeśli znasz Zapier, Make to podobna koncepcja, ale daje dużo bardziej zaawansowane możliwości, jest dużo tańsza (lub darmowa) a dodatkowo, ma naszym zdaniem bardziej przyjazny i czytelny interfejs zwłaszcza przy tworzeniu rozgałęzionych scenariuszy. Tworzenie automatyzacji z Make to czysta przyjemność i zdrowa porcja dopaminy!
Co najważniejsze, Make umożliwia tworzenie automatyzacji bez użycia ani jednej linii kodu! To jak programowanie 2.0, gdzie rezultaty widzisz i testujesz w prostym, wizualnym edytorze. To najłatwiejszy sposób aby zacząć przygodę z programowaniem i nowoczesnym podejściem do technologii no-code i low-code.
Mimo, że Make jest natywnym środowiskiem no-code, osoby, które nieco lepiej rozumieją zasady działania protokołu HTTP i API i mają podstawy programowania w JS, otrzymują zupełnie nowe możliwości tworzenia oprogramowania, w sposób wizualny i prostszy niż kiedykolwiek. Jeśli osoby początkujące z Make stają się programistami, programiści stają się superbohaterami!
Wyjątkowe w Make jest podejście do tworzenia automatyzacji wizualnie, gdzie bardzo czytelne jest całe flow scenariusza i to, jak przepływają w nim dane. Zaawansowane możliwości jak stosowanie filtrów czy funkcji sprawia, że w tak prostym interfejsie w zasadzie nie ma zadań niemożliwych!
Z dowolnego narzędzia możesz wysłać dane w postaci Webhooka do Make, które zostaną natychmiastowo odebrane. Następnie możesz łatwo przekazać je w dowolne miejsce i do dowolnego narzędzia - na przykład Airtable, z którego często korzystamy aby gromadzić dane, HubSpot'a, Asany czy wysłać powiadomienie SMS, e-mail, Slack. Całość zajmie Ci kilka minut.
Ten kurs jest przeznaczony dla każdej osoby, która chce pracować wydajniej i zatrudnić roboty (automatyzacje), które wykonają za nią powtarzalne zadania. Dzięki temu, zwiększysz efektywność swojej pracy oraz zostaniesz bohaterem automatyzacji w swojej firmie. Osoby, które przerobiły kurs HTTP i API, a także programiści, mogą wycisnąć z tego kursu jeszcze więcej, na dobre zmieniając swoje podejście do automatyzacji. Polecamy wcześniejsze przerobienie przynajmniej kursu HTTP i API, aby lepiej zrozumieć omawiane zagadnienia.
Do tej pory korzystaliśmy w majku z modułów, które były uruchamiane
co jakiś konkretny czas.
Mieliśmy tutaj te ustawienia planowania i moglibyśmy wykonywać nasze
automatyzacje na przykład codziennie.
Mamy tutaj masę różnych, bardziej zaawansowanych opcji.
Na przykład możemy ustalić, że będziemy wykonywać ją tylko we wtorki
i w środę o godzinie 19:50.
Ale możemy też zacząć na przykład od 4 września i skończyć na innym terminie.
Wszystkie te rzeczy można naprawdę dość szczegółowo tutaj ustalić.
Natomiast takie odpytywanie naszych serwisów o dane co jakiś
czas nie jest zbyt efektywne.
Wyobraź sobie, że skorzystalibyśmy z tej metody, którą robiłem
w poprzedniej lekcji.
Odpytywali naszego bloga o feed RSS codziennie o godzinie dziewiątej rano,
natomiast posty publikowalibyśmy tylko raz w tygodniu.
Wtedy mielibyśmy sześć wolnych przebiegów i nasza automatyzacja
zjadłaby operacje na darmo.
Po prostu nic by się nie wykonało.
I drugą możliwością uruchamiania automatyzacji jest dostarczanie
danych w czasie rzeczywistym.
Ma to szereg zalet.
Nie tylko takie zalety, które płyną z tego, że nie musimy odpytywać, na przykład
pukać do takiego filmu RSS co chwilę.
Ale też najważniejsze jest to, że po prostu dane, które wpadają nam na przykład
przez formularz na stronie internetowej, będą dostarczane do tego
scenariusza natychmiast.
Oczywiście nie w przypadku wszystkich aplikacji można zastosować takie
natychmiastowe dostarczenie danych do Maka, ale w wielu przypadkach się da i
jest to koncepcja, którą być może już znasz.
Jest to koncepcja tzw.
webhooków Webhooki właśnie.
Zamiast odpytywać serwer o jakieś dane, stają się takim trochę klientem serwerem,
który przyjmuje dane, które są wysyłane w czasie rzeczywistym na ten
konkretny adres web hooka.
Już pokazuję Ci jak to działa.
Jeśli znajdziesz tutaj Web Hook i wybierzesz sobie Web Hooks, a następnie
Custom Web Hook, to będziesz mógł dodać coś takiego, co jak
widzisz ma zupełnie inną ikonkę niż ten zegarek, mianowicie ikonkę pioruna.
I ta ikonka oznacza, że dane zostaną dostarczone natychmiast.
Teraz wystarczy jeszcze dodać nowy web hook i może to być nasz testowy web
Hook, więc wybierzmy sobie test Web Hook.
Ja tutaj sobie wpiszę taką jego nazwę.
Można te web huki zarezerwować tylko dla określonych IP.
To znaczy.
Można wpisać IP naszego serwera, który będzie mógł podać dane do tego web hooka i
żaden inny wtedy nie będzie mógł tego zrobić.
Można powiedzieć, że trochę bardziej zaawansowana opcja, którą pewnie Adam
będzie jeszcze tłumaczył w kolejnej części.
Ja zostawiam ją bez zmian.
I chodzi o to, że mamy adres takiego web hooka, który mogę teraz
skopiować sobie do schowka.
I co to jest tak naprawdę ten adres?
To jest tak, jakbyśmy wystawili trochę sobie serwer i on
czekałby na rozmaite dane.
Jeśli uruchomimy teraz ten scenariusz, no to ten scenariusz kręci się, ponieważ
czeka właśnie na dane w nowej karcie.
Wkleje sobie ten adres web hooka, to jest dokładnie ten adres i po prostu go
wywołam, Czyli wykonam w przeglądarce polecenie metodą Post.
I jak widzisz dostaliśmy informację zwrotną, że nasz request, nasze żądanie
zostało zaakceptowane i w miarę jak byśmy do tego weszli zobacz, że mamy jedną
jakby scenariusz zakończył działanie i mamy jedną informację jeden bundle.
Natomiast ten panel jest pusty.
Właśnie w ten sposób możemy wysyłać dane do web hacków i w tak prostej
formie jak mamy tutaj.
Z pomocą paska adresu można również przesłać różne dane do tego web
hooka, a to za pomocą parametrów.
Jeśli wybierzemy znak zapytania, a następnie podamy nazwę np.
Email równa się i podamy mail@gmail.
com, to możemy przekazać taką dane do tego scenariusza.
Możemy też przekazać kolejne parametry i pierwszy parametr zawsze rozdzielamy od
adresu ze znakiem zapytania, natomiast już kolejne rozdzielamy znakiem end.
Czyli mamy tutaj end i możemy np.
Name i wpiszemy sobie John.
I jeszcze jakaś kolejna rzecz, czyli na przykład surname
równa się I damy tutaj Smith.
I teraz, jeśli wyślemy te dane, tak naprawdę wysłaliśmy zapytanie i znowu
zwrócił nam, że zostało to zaakceptowane.
No ale jak wejdziemy do naszego scenariusza, no to w sumie jesteśmy
w tym samym miejscu, co byliśmy.
A to dlatego, że nie uruchomiliśmy sobie nasłuchiwania tych danych.
Więc jeśli teraz to uruchomimy, okaże się, że mamy jakieś dane w kolejce i z tego
poziomu możemy spokojnie sobie też uruchamiać, uruchamiać tą kolejkę.
Możemy albo czekać na nowe dane, ale tego nie chcemy.
Chcemy uruchomić te dane, które do nas przyszły przed chwilą i możemy
wykonać takie zapytanie.
Jak widzisz przyszedł do nas Bundle 1 i jest to email mail
name John a nazwisko Smith.
Te dane odebraliśmy i będziemy mogli oczywiście zrobić z nimi coś dalej.
Na przykład będziemy mogli skorzystać z modułu MailChimp, a następnie zapisać
sobie takiego użytkownika, czyli Subscriber.
Możemy wybrać polecenie Add Update Subscriber i dodać subskrybenta
do naszego Mailchimpa.
Jeśli chodzi o zastosowanie tego w praktyce, to zwykle ja korzystam z takich
webhooków, które przyjmują dane z moich rozmaitych stron
internetowych czy formularzy.
I tutaj mam bardzo prostą stronę, którą zrobiłem w card.
co.
Super prosty serwis, gdzie możemy wyklikać sobie łatwo wizualnie na podstawie
jakichś szablonów stronę.
I tutaj wyklikałem taką stronę, która zawiera jako jeden z elementów formularz.
Wystarczy dodać z pomocą plusa na tę stronę coś takiego jak forum.
I wybieram sobie ten formularz tutaj w tym formularzu.
Jego typ wybiorę na custom i mogę wybrać różne tutaj opcje np.
Send email, send URL airtable make up.
No właśnie między innymi jest tutaj coś takiego jak send to make.
Tak naprawdę niczym nie różni się to praktycznie od wysłania tego na adres URL.
Będziemy mogli na adres URL metodą Post mogli wysłać te dane tak, jakbyśmy
uruchamiali to w przeglądarce.
Ale jeśli jest tutaj coś takiego jak make, no to będzie nam nawet prościej.
I jak widzisz, to tutaj możemy podać właśnie adres tego naszego web hooka, więc
ja sobie usunę ten, który miałem poprzednio, a następnie wrzucę
ten nasz bieżący web hook.
Teraz wybiorę polecenie dane, a następnie opublikuję, Zapiszę tę stronę
i opublikuję ją.
Ona jest pod taką domeną Szybka rt.
com i po opublikowaniu tej strony będę mógł sobie wejść na tę domenę.
Następnie wejdę też do scenariusza w make u i go sobie uruchomię.
Czekam teraz na dane.
No tu mi się ten moduł nie uruchomi, bo nie skonfigurowany, ale tak czy inaczej
zobaczymy te dane jak do nas przyjdą.
I tu jako adres e-mail wpiszę sobie na przykład greg@ Techsistence .
com, a tutaj wpiszę sobie imię Greg.
I wybiorę polecenie Start Journey.
I teraz ten formularz wysłał mi te dane na moją integrację, czyli właśnie
wysłał mi je w to miejsce.
Odebrałem sobie e-mail Techsistence .
com, a także FirstName Greg.
Moduł MailChimp oczywiście się wywalił o czym tutaj nas informuje.
Jest to invalid URL.
Generalnie po prostu w ogóle nie mam podłączonego Mailchimpa
z tym scenariuszem.
Musiałbym go połączyć i skonfigurować to połączenie po to, żeby te
dane sobie zapisać na listę.
Ale chodzi mi w zasadzie o wytłumaczenie głównie tej konkretnej koncepcji, która
polega na tym, że te dane są odbierane w czasie rzeczywistym.
I co prawda faktycznie my sobie kliknęliśmy to, żeby uruchomić taką
automatyzację, ale jeśli ona byłaby uruchomiona, to w tym momencie mamy
informację o tym, że dane będą przekazywane do niej natychmiast,
w momencie, gdy przyjdą na ten konkretny web hook.
To znaczy, że po wypełnieniu formularza automatycznie
ten scenariusz nam się wykona.
I to jest najbardziej skuteczny, efektywny model wykonywania właśnie tego typu
automatyzacji, więc tam, gdzie jest to tylko możliwe, używamy właśnie
webhooków po to, aby odbierać dane.
No i Adam będzie Ci to tłumaczył trochę bardziej szczegółowo.
On również zamiast tego przekazywania tych parametrów w pasku adresu będzie korzystał
z insomnii czy innego narzędzia, które po prostu pozwala.
Bardzo łatwo wysyłać tego typu zapytania post do tych webków, ale w skrócie w
gruncie rzeczy jest to dokładnie to samo, co na przykład zrobiłem z pomocą kart
czy zrobiłem z pomocą paska adresu.
Chciałbym, żebyś w tej lekcji zapamiętał to, że właśnie Web Hook jest to najlepszy
sposób na odebranie danych w czasie rzeczywistym, a sygnalizuje to ten
piorunek i w momencie, gdy włączymy sobie ten scenariusz, możemy już
jesteśmy gotowi na to, żeby przyjmować dane w momencie, gdy użytkownicy
gdzieś je nam wprowadzą.
To wszystko, co chciałem wytłumaczyć Ci w tej lekcji.
Dziękuję Ci bardzo za uwagę i jednocześnie oddaję głos Adamowi, który przekaże Ci
dużo więcej zaawansowanych technik, które możesz wykorzystać w Maku.
Do usłyszenia!